Menselijk ondernemen

Arno Spork en Renate Hooijschuur ontmoetten elkaar als zestienjarigen en vormen drie decennia later nog steeds een ijzersterk team. Ze baten inmiddels bijna dertien jaar samen De Huiskamer in de Dorpstraat in Wormer uit, en sinds 2023 in dezelfde straat ook Groos in het verenigingsgebouw waar ook Theater de Kaasfabriek is gevestigd. Arno: ‘Een plek met een bar, ruimte voor evenementen. We bieden theaterdiners aan en zijn ook een officiële trouwlocatie.’

Ervaring opdoen

Een eigen onderneming was geen vooropgezet plan van Arno, al was het hem wel duidelijk dat hij in de horeca wilde werken en dan met name als kok. Renate werkte in de bloemen en later in de wandbekleding. Toen Arno veertien jaar oud was, begon hij in Krommenie als afwashulp in de keuken. Van lieverlee kreeg hij ook wat opdrachten, mocht bijvoorbeeld salades maken. ‘Het was op een gegeven moment echt duidelijk. Ik vertelde mijn ouders dat ik naar de koksschool wilde.’ En zo geschiede. Ondertussen werkte hij overal, in een bejaardentehuis, bij een snackbar. ‘Het maakte me niet zo veel uit, als ik maar kon leren, ervaring kon opdoen.’

Altijd in de keuken

Arno en Renate hebben een sterke drijfveer, maar zijn beslist geen workaholics. Hoewel Arno als tiener voordat hij naar school ging één dag in de week bij een bakker werkte om te kijken hoe hem dat zou bevallen, om die omgeving te leren kennen. ‘Ik stond om drie uur op, werkte daar tot zeven uur, ging dan naar school, om daarna in de horeca te werken. Altijd in de keuken, daar ligt echt mijn passie.

De warme kant

Zaankanter Arno ging in Alkmaar werken bij een restaurant. Een bedrijf dat zeer goed bekend stond, zelfs op plek nummer zeventig in de Missetlijst van beste restaurants van Nederland. ‘Ervaring is alles. Zo kwam ik via de chef aldaar als negentienjarige terecht bij Imko’s in IJmuiden, een visrestaurant met één Michelinster. Mijn carrièrepad was altijd duidelijk voor me. Ik wilde overal een jaar werken, om dan weer in een andere omgeving nieuwe indrukken op te doen. Ik werkte vrijwel altijd aan de warme kant.

De weg naar de top

Arno werkte bij diverse topzaken, onder meer bij Le Garage van Joop Braakhekke, Het Arsenaal van Paul Fagel in Naarden-Vesting en een restaurant van Herman de Blijker in de Amsterdamse Utrechtsestraat. Dat geheel leidde hem naar het verzorgen van exclusieve catering. ‘Vier dagen toewerken naar het evenement van één avond.’ In Amsterdam werd hij chef bij het restaurant Witteveen op de Ceintuurbaan.

Mise-en-place

Hij was daar streng en rechtvaardig, maar daar is toch ook het zaadje gelegd voor het menselijk ondernemen. Er waren een paar jongens die daar werkten met een achterstand op de arbeidsmarkt. Jongeren met een Wajong-uitkering die werkervaring opdeden. ‘Eentje wilde die heel graag met spinazie bezig zijn, een ander kreeg een goed gevoel van pompoenen. Ik verwachtte van hem als autist wel heel mooie uniforme blokjes.’

Werkervaring meegeven

De stichting The Colour Kitchen, die de jongens begeleidde, vroeg Arno om praktijkbegeleider te worden. Hij werd ZZP’er, iets totaal anders, een negen tot drie baan. Vrijwel tegelijkertijd bleek dat hun in 2010 geboren zoontje Roy verstandelijk beperkt is. Een hele opgave, maar Renate en Arno zijn echte doorpakkers. Stichting The Colour Kitchen bestaat nog steeds, maar het restaurant ging in 2013 ter ziele, daar waar Arno met veel plezier kookles had gegeven. ‘Je geeft de jongeren toch iets mee. In elk geval werkervaring op hun cv.’

Eigen baas

Op dat moment kwam de Eetkamer te koop. Arno en Renate aarzelden geen moment, kregen vlak voor kerst 2013 de sleutel en noemden het De Huiskamer. Een treffende naam. Een dagzaak waar je lekker kunt lunchen, of eventueel kunt dineren wanneer je met een wat grotere groep van minstens tien gasten komt. ‘Toen we begonnen het ik een oproep gedaan. Mensen die kinderen hebben met een beperking, konden zich bij ons melden. Ja, wij hebben een commercieel bedrijf, maar je mag evengoed wel iets terug doen aan de gemeenschap, mensen blij maken. We hebben zeker veertig leerlingen gehad op die manier.’

Middenin de gemeenschap

Arno en Renate zijn harde werkers. Hij moet nodig zijn schort aandoen om de eerste bestellingen klaar te maken. ‘Ik werk met hart en ziel, maar zodra er iets gebeurt met Renate, Roy, onze dochter Rosa of met mijn gezondheid, dan weet ik waar mijn prioriteiten liggen. We zitten hier goed in Wormer, al waren er vroeger meer winkels. Het zou fijn zijn wanneer de markt hier in de straat zou worden gehouden. Dat hebben al meer ondernemers hier geopperd.’

Tekst: Guus Bauer