Van lokale hobby’s naar online gewoontes

De toename in thuiswerken, het gemak van digitale platforms en de beschikbaarheid van snelle verbindingen hebben ervoor gezorgd dat steeds meer vormen van ontspanning zich naar het digitale domein verplaatsen. Niet alleen in steden, maar ook in kleinere gemeenschappen zoals Purmerend, Castricum of Den Helder.

Volgens het SCP komt inmiddels ruim 40% van onze vrijetijdsbesteding uit digitale bronnen — een stijging van bijna 15% ten opzichte van 2018. Deze trend is extra zichtbaar onder volwassenen tussen de 25 en 55 jaar.

De verschuiving naar thuisentertainment

Niet iedereen heeft zin of ruimte om ’s avonds nog op pad te gaan. Zeker in wijken waar voorzieningen beperkt zijn of waar het ov minder vaak rijdt, worden digitale alternatieven aantrekkelijker. Een online yogales in plaats van de sportschool, een virtueel concert in plaats van een cultureel centrum, of simpelweg een interactieve quizavond via Zoom.

In diezelfde categorie vallen ook vormen van digitale recreatie die niet per se “nieuw” zijn, maar wél aan terrein winnen in de post-corona samenleving. Denk aan puzzelapps, digitale escaperooms of recreatieve platformen zoals topcasinozondercruks.net, waar gebruikers overzicht vinden van diverse online opties — al dan niet ter vervanging van een fysieke avond uit.

Het gaat hierbij niet om extremen, maar om gemak: mensen kiezen wat past bij hun avondritme, gezinssituatie of energieniveau. Digitale recreatie is daardoor geen luxe meer, maar een laagdrempelige vorm van ontspanning die vaak gecombineerd wordt met een thuisomgeving.

Digitale toegankelijkheid als gemeenschapskwestie

Toch roept deze verschuiving ook vragen op. Wat betekent het voor de sociale cohesie als we elkaar steeds minder fysiek ontmoeten in lokale ontmoetingsplekken? Hoe zorgen we ervoor dat ook ouderen of mensen met minder digitale vaardigheden mee kunnen blijven doen?

In gemeenten zoals Zaanstad en Beverwijk zijn er inmiddels initiatieven opgezet om digitale inclusie te bevorderen. Denk aan digicafés, bibliotheekworkshops of gratis wifi op centrale plekken. Volgens Digitale Overheid is “toegankelijkheid” niet alleen een technische voorwaarde, maar ook een maatschappelijk recht — iedereen moet volwaardig kunnen deelnemen aan het digitale leven, óók in recreatie.

Als digitale vrijetijdsbesteding een vast onderdeel wordt van het dagelijks leven, is het belangrijk dat de infrastructuur — maar ook de begeleiding — meegroeien. Anders ontstaat er een kloof tussen ‘digitaal vaardigen’ en ‘de rest’.

Deze publicatie valt buiten de verantwoordelijkheid van de redactie.